ANNEMARIE & STIJN
Twee voormalige huisartsen.
Bewogen door dezelfde vraag: hoe vindt een mens zichzelf en het leven weer terug?
We verlieten de spreekkamer niet omdat we de geneeskunde de rug toekeerden. We leerden er de mens kennen, jarenlang — en ontdekten dat dezelfde vraag niet bij de spreekkamer ophield.
Oergeneeskunst ontstond uit die zoektocht.
WIE WIJ ZIJN
We kennen de schoonheid van de geneeskunde. En haar grenzen.
Tijdens duizenden consulten bleef één vraag terugkomen: waarom herstelt de een, terwijl de ander met dezelfde behandeling blijft vastlopen?
Achter veel klachten schuilde een verhaal waarvoor nauwelijks ruimte was. Angst. Verdriet. Levensgeschiedenis. Betekenis.
Die zoektocht bracht ons buiten de spreekkamer. Niet weg van de geneeskunde — dichter naar de mens.
"We begeleiden niet vanuit een methode, maar vanuit een pad dat we zelf zijn gegaan."
De tribe, een lichaam met vele stemmen.
Oergeneeskunst begon als een zaadje — in Annemarie, in een tijd van verlies. Zij en Stijn pakten het samen op. En zoals alles wat leeft, groeide het vanzelf verder: van één naar twee, en toen naar velen.
Om ons heen groeide een cirkel: dermatologen, kinderartsen, psychologen, een kruidenvrouw, een familieopsteller, begeleiders in klank en ritueel. Ieder met een eigen weg, een eigen wond, een eigen medicijn — en allemaal geworteld in dezelfde bron.
Oergeneeskunst is een lichaam met veel stemmen. Dat is geen taakverdeling, maar de kern van wat we geloven: dat gezondheid nooit een solozaak is — ook niet voor ons.
Lees hieronder de verhalen van Stijn & Annemarie of ontmoet de gehele tribe.
Ontmoet de tribe
ANNEMARIE SCHACHTSCHABEL
OPRICHTER · PLATFORM OERGENEESKUNST
ANNEMARIE
Een lijf dat nee zei.
Tijdens mijn zwangerschapsverlof kwam ik voor het eerst echt thuis in mijn lichaam. En juist daardoor wist ik wat er niet meer klopte. Niet het vak huisarts — maar de manier waarop ik het moest uitoefenen.
Mijn lijf zei nee, nog voordat mijn hoofd dat durfde.
De dood van mijn vader als startsein
In maart 2023 overleed mijn vader.
We hadden een lange geschiedenis — van diepe herkenning tot jaren geen contact. En juist aan zijn sterfbed, toen alle sluiers van het aardse leven wegvielen, bleef er alleen liefde over. Voorbij onze pijn.
Zo dicht bij de dood kwam er, paradoxaal genoeg, iets in mij tot leven. In diezelfde weken vertelde ik voor het eerst aan een groep artsen over mijn weg, en brak het sjamanisme in mij open.
De dood van mijn vader werd het startsein van Oergeneeskunst.
Waar ik nu voor sta
Ik geloof dat heling begint bij het omarmen van wie je bent — ook de delen die je lang hebt veroordeeld.
Dat je teruggeeft wat niet van jou is om te dragen — de last die je vaak uit pleasende gewoontes en rollen op je hebt genomen.
En dat je je eigen leven durft in te stappen. Niet langer overleven, maar ten volle leven.
Dat is wat ik zelf met vallen en opstaanheb moeten leren. En dat is wat met veel liefde ik doorgeef.
STIJN
Uit liefde voor
mezelf — stoppen
Op 29 november 2024 nam ik afscheid als huisarts.
Niet omdat ik het vak niet meer liefhad. Maar omdat ik voelde dat mijn manier van zorgen een andere vorm nodig had.
STIJN VERSCHUREN CO-OPRICHTER · PLATFORM OERGENEESKUNST
Hoe een handpan geboren wordt
Een gewone huisvisite, in een nieuwbouwwijk waar altijd wind stond. Vierde etage. Ik vertraagde voor ik aanbelde — een gewoonte om mezelf te gronden.
Binnen lag een vrouw met MS, een schim van wie ze ooit was. Eten lukte niet meer zelfstandig, spreken al een tijd niet. Met een doktersbril leek er weinig om voor te leven — en toch was er volop betekenis: een aanraking, wind over haar wang, muziek.
De vrouw aan haar bed had een instrument meegenomen, door weer en wind gefietst. Een metalen schijf met een koperen gloed. Een handpan. De klank vulde de kamer en drong diep in me binnen.
Ik kreeg er zowaar geluid uit, en voelde me kort betoverd. Het moment stond gegrift.
Wat klank doet wat woorden niet kunnen
Muziek is voor mij een manier om echt contact te maken — met mezelf en met de ander.
Ik speel vanuit mijn hart; liefde is voelbaar via de trilling. Klank opent luikjes naar emoties die lang ongezien bleven, en brengt heling bij vroege, lichamelijke herinneringen — daar waar woorden niet meer komen, en de taal van het lichaam geur, aanraking en trilling is.
De illusie van buiten
Ik heb het mooie huis gekend. Het perfecte plaatje. Alles wat van buitenaf klopte — en van binnen voelde als de verkeerde jas. Ik wist hoe ik moest presteren, hoe ik moest verschijnen. Maar het vuur dat ik voelde als ik die handpan bespeelde — dat paste niet in dat plaatje.
Totdat ik stopte met het plaatje te beschermen.
Een deur openen
Mijn ingang is meestal warmte — enthousiasme, speelsheid, liefde. Juist daardoor durft iets zich soms te openen wat lang verborgen bleef: een oud verlangen, een hunkering naar liefde, en het vuur dat daaronder ligt. Ik hoef dat niet in mijn eentje te dragen of op te lossen. Ik open de deur — en vaak loopt iemand anders uit de Tribe met je verder. Ieder brengt zijn eigen medicijn.
Waar oergeneeskunst voor staat
De moderne geneeskunde heeft ons veel gebracht. Daar zijn we dankbaar voor.
En toch geloven we dat gezondheid meer is dan het behandelen van ziekte.
Wij geloven dat alles samenhangt: klacht met verhaal, lichaam met ziel, mens met de plek waar hij vandaan komt.
Genezen is voor ons niet dat uit elkaar halen, maar het weer leren zien van wat bij elkaar hoort.
- Aanwezigheid boven interventie.
- Verzachting boven verbetering.
- Het lichaam als bron van wijsheid.
- En de moed om te zeggen: ik weet het niet.
Oergeneeskunst is geen andere geneeskunde. Het is de weigering om de mens uit zijn verband te tillen.
Lees onze grondhouding
VOELT DIT VERTROUWD?
Misschien begint jouw verhaal vandaag.
Als het onze iets in je raakt, ben je welkom — om kennis te maken, een vraag te stellen, of gewoon te vertellen waar jij nu staat.
We lezen elk bericht zelf.
