Oergeneeskunst verhalen

Daar zit ik dan, voor mijn camper. Hij heeft een opknapbeurt gehad. Alle corrosieplekjes onder de loep genomen, van een nieuwe grondlaag voorzien en overschilderd. Alsof ik mijn eigen wonden aan het verzorgen ben.

Van binnenstebuiten gekeerde witte badkamer naar saliegroen. Meer aaibaar zo gezegd, het beest, zoals ik de camper liefkozend noem en meer Stijn.

Er zijn nog wat plekjes over die nog wat aandacht verdienen. Net als in mijn leven. Er zijn nog wat open eindjes. Zoals een scheiding die ...

Mensen verklaren ons voor gek. Tijdelijk op een natuurcamping wonen. Met jonge kinderen. In een tent. In de kou. Sommigen kunnen het niet meevoelen — te koud, te primitief, te... vul maar in. En anderen zijn stiekem een beetje jaloers, al zeggen ze erbij dat ze het vast romantiseren.

Maar hier, op de camping, zijn wij niet de enigen. Een vader in scheiding vindt er zijn rust. Een moeder uit een klein appartement ademt hier meer ruimte. Een vrouw met long-covid woont tijdelijk met haar hond in d...

Met de Imbolc en het langer worden van de dagen beginnen een aantal zaadjes die rond de Yulenachten zijn geplant langzaamaan het licht te zien.

Als ik iets heb geleerd de afgelopen jaren dan is het wel dat niets zeker is in het leven. En dat dat enorm spannend is. Dat ik graag terug wil grijpen op controle — maar dat dat dan juist niet de bedoeling is.

Afgelopen jaar mocht ik voor het eerst de inwijdingen vanuit het platform uitdragen. En dat was een immense inwijding voor mijzelf — in durven ...