- De boodschap van de zwarte specht -

Deze middag maakte ik een wandeling aan de zoom van de Hoge Veluwe. De zwarte specht is sinds begin januari hoorbaar aanwezig. Aanvankelijk met zijn onmiskenbare mitrailleur geroffel.

Nu het warmer is en de sneeuw smelt, de mist boven de koude grond hangt en de zon allengs aan kracht wint hoor ik hem ook in zang. Voor het eerst zag ik hem vliegen deze middag. Ik was verbaaasd. Het is normaal gezien een schuwe vogel. Imposant vond ik hem wel: sierlijk vliegend ter hoogte van de boomtoppen.

Hij is aanwezig. Zijn eigen ritme volgend. Het harde hout ontkomt niet aan zijn testende kloppen. Hij breekt door wat voor andere vogels niet doordringbaar is en neemt precies zoveel hij nodig heeft. Zo is hij nauw verbonden met de bomen, die een brug vormen tussen hemel en aarde en opent hij poorten, ontdekt wat eerder verscholen lag.

Alsof de specht naar boven brengt wat anderen laten liggen. Waarheid, voedsel, daar waar het hout rot is. Potentie voor nieuw leven, zo ziet hij waar kansen liggen. Hij maakt een hol in de boom, een huis. Niet alleen voor zichzelf, maar waar alle boombewoners ook gebruik van kunnen maken. Hij is waardevol in het grotere geheel. Met een vol hart.

En zo komt de vraag in me op. Waar mag ik nu kloppen, ook al voelt het spannend?
Wat mag ik onderzoeken, testen, en welke waarheid mag ik leven en uitspreken, mijn hart en levenspad erend ten dienste van mezelf en uiteindelijk het grotere geheel.

Mijn naam is Stijn Verschuren. Ik leef mijn leven steeds meer volgens mijn eigen ritme en dat van de natuur: onze natuur. Ik probeer me zoveel mogelijk open te stellen voor wat er is, in mezelf, de ander, de natuur. Wat wil het me vertellen?