Ik droom, steeds meer.

De zoon van mijn lief zette me laatst aan het denken. Hij zei: ik ben geboren door de ogen van mijn vader.
Ik dacht en voelde aan alles, kerel, je hebt zo'n gelijk!

Wijsheid komt vaak op onverwachte momenten tot je, voor wie ervoor open staat.

Nog geen 4 jaar geleden zag hij het levenslicht. De poort naar dit aardse bestaan werd hem gegeven door zijn moeder. Ze gaf de liefdevolle verzorging gedurende de eerste kwetsbare levensjaren.

De 2e maal wordt hij geboren door de ogen van zijn vader. Als getuige. Een van de mooiste mannelijke eigenschappen, krachtig in alle woordeloze bescheidenheid.
Hiermee een speelveld biedend, waar geëxperimenteerd kan worden. Waar fouten maken onderdeel zijn van een spel.

Om zo uiteindelijk zijn unieke licht te kunnen schijnen in deze wereld.

Ik denk terug aan mijn periode dat ik werkte als huisarts.
De mooiste consulten had ik vaak als ik liefdevol aanwezig was zonder
te willen controleren
te willen behoeden
te willen helpen
mijn oordelen voor me houdend en
ruimte latend voor het proces tegenover me.
Stappend in het niet weten, me daaraan overgevend, dat elke uitkomst goed is. Bescheiden in mijn rol als arts, de jas die ik dan even uit trok.
Hiermee ruimte scheppend voor wat gezien wil worden.

Als getuige aanwezig, aanmoedigend en bevestigend in stilte.

Bewust van mezelf en tegelijk ook de ander waarin
compassie en dankbaarheid vrijelijk kunnen stromen
Een bloem die zich opent en laat zien,
Dít ben ik!

Hoe kan een zo mooie interventie niet meer beschikbaar zijn?

Ik denk hierbij aan collega artsen,
leerkrachten,
en ook kappers,
de buurman/vrouw,
de vreemdeling die je ontmoet.

Of droom ik nu wat te veel?

Liefs, Stijn.