Ik doe mijn mijn stethoscoop af.

Hij knelde de wat, bevestigde mijn rol als huisarts, bevestigde de verwachting dat ik ga meten, conctroleren en vervolgens kom met een diagnose en het verlossende antwoord.
Dat ik vertel wat er gaat gebeuren met een zekerheid die eigenlijk niet passend is.
Daarmee de regie ontnemend, me medeverantwoordelijk makend voor het proces bij de ander.

De stethoscoop leg ik af. Hij heeft trouwe dienst gedaan.
Ik hoorde er vele harten mee kloppen. Ik hoorde het ruisen en de wervelingen van de lucht in de longen. Hij spoorde ook ziekte op en bevestigde of verwierp een vermoedelijke diagnose.
Ook ík hield me vast aan de stethoscoop. Gaf me ruimte om na te denken over wat er verder moest tijdens een consult.

De stethoscoop verandert in een slang. De slang kijkt me aan, ondanks de gladde huid, gitzwarte ogen en een siddertong voel ik liefde voor de slang. De slang staat voor lichaamswijsheid. De slang laat me zien dat het lichaam wel weet wat het wil: in de beweging, in dans, in voelen, in relaties, in verbinding, in het spel, tijdens seks. De slang laat me zien dat af en toe uit je huid groeien de weg is. Dat je best een oude jas uit mag doen.

De slang kruipt weg, over de grond, haar vrijheid tegemoet.

Ik kijk haar na.

Dank je slang, voor je les.

liefs,

Stijn