Laatst liep ik een ronde door mijn spreekkamer, met in mijn hand een palo santo stokje, geurend rokend. Het brengt me rust en ik bereid de ruimte en mezelf voor op de mensen die komen. Mijn handpan op de onderzoeksbank.

Een collega, spreekt me aan, het ruikt naar brand, het kan niet.
Onze basisarts krijgt spontaan een astma aanval terwijl hij mijn spreekkamer binnen komt.

Patiënten vertellen als ze binnen komen dat het lekker ruikt.

Als twee werelden elkaar ontmoeten en het niet meer samen lijkt te gaan. Hoe ver kan ik het oprekken? Met muziek, meditatie. Ik heb te gaan, zo voel ik al een tijdje. Met pijn en een gevoel dat het zo goed is.

Ik schreef daarom de volgende tekst voor "mijn patiënten".

Beste patiënten, lieve mensen,

Per 1 december zal ik stoppen met het werken als huisarts. Een aantal van jullie heeft dit al te horen gekregen van mij tijdens een recent consult.

Ik wil wel wat vertellen over waarom ik deze keuze maak.

De afgelopen jaren ben ik anders naar gezondheid en ziekte gaan kijken. Ik heb geleerd dat iedereen een eigen wijsheid bezit. Deze wijsheid kan worden aangesproken door ruimte, tijd en rust; Dit geeft een gevoel van veiligheid en dan kun je beter zijn met het niet weten: de onvoorspelbaarheid en magie van het leven. Een antwoord kan dan zomaar zichtbaar worden.

Veel van jullie hebben dat al wel gemerkt dat ik anders ben gaan werken. Ik voel dat daar nog meer ruimte voor mag komen. Voor mij kan dat niet meer in de praktijk zoals die nu is opgezet.

Met veel plezier heb ik de afgelopen jaren gewerkt en me geopend voor jullie, voor jullie zorgen.

Ik had deze manier van werken graag verder ingezet in de huisartspraktijk maar merk dat dit ook een prijs heeft. In de waan van de dag is de tijd en ruimte er eigenlijk nauwelijks; tijd om te voelen, wat heeft dit consult met me gedaan; me klaar te maken voor de volgende patiënt om er met net zoveel aandacht voor hem of haar te kunnen zijn.

Daarom kies ik voor mezelf, uit liefde voor mezelf, om het werk precies zo te doen, zoals mij past, op mijn tempo, met de kracht van de natuur, de kracht van muziek en met de kracht van aanwezig zijn vanuit mijn hart.

Op deze manier voelt werken niet als werk; dan gaat het zoals het mag gaan en is er ruimte voor diepe heling.

Tegelijk doet dat me ook verdriet, omdat ik deze heling ieder van jullie gun.

Ik heb veel van jullie dappere stappen zien maken in de richting van gezondheid in de breedste zin van het woord en dat stemt me blij; het geeft me een gevoel van dankbaarheid.

29 november zal ik de laatste patiënt op het spreekuur de hand schudden.

Iedereen in mijn praktijk zal automatisch worden overgeschreven naar mijn opvolger 👨‍⚕️ . Aan hem vertrouw ik jullie toe. Je kunt zijn profiel binnenkort vinden op de website.

Ik wens de mensen van wie ik geen afscheid kan nemen alle goeds en geluk in hun leven.