Ik ben een kind met een arts als vader en een verpleegkundige als moeder.

De gewonde yang en yin in een huwelijk. Traditioneel. Zij weggevend, zichzelf wegcijferend, dienend. Hij nemend, controlerend, overheersend. De gewonde dans — die we overal terugzien in deze maatschappij. Als je het eenmaal ziet, erkent en herkent.

Ik ben hier om deze wonden in mijzelf te zien en te helen. De yin en de yang te erkennen, omarmen en lief te hebben. Te gaan staan voor wie ik ben en in liefde te zijn met mezelf. Een steeds gezondere yin-yang dans in mijzelf — weerspiegeld in mijn relaties.

Afgelopen week gaf ik een integratiereis bij de artsen mind-body opleiding. En vandaag doe ik eenzelfde soort reis bij de verpleegkundige editie.

Mijn vader en mijn moeder die weer samenkomen — in mij.

Een cirkel die rond is.

We dansen, luisteren naar verhalen, muziek en zingen. Ervaren de stilte. Dit samenspel is een kunst die ik steeds meer eigen maak en steeds meer uit liefde uitdraag. Minder PowerPoint, minder hoofd. Meer belichaamd aanwezig zijn.

Liefs, Annemarie