Oergeneeskunst verhalen

In Nederlandse films zie ik mensen vaak ruziën, alles eruit gooien. Ik voel een lichte jaloezie, ik kan dat niet. En toch lijkt het me stiekem best lekker. Stiekem, want het mag niet van mij.

In mijn eentje sta ik met mijn camper op de Veluwe aan een stuifzandvlakte bij Kootwijk. Vandaag kreeg ik een berichtje van Annemarie.

De Yule nachten liggen achter me. Ik kijk terug op een prachtige periode samen met Annemarie. We hebben veel mogen voelen samen en aangekeken. Het is voor ons beide een in...

Ik ben een kind met een arts als vader en een verpleegkundige als moeder.

De gewonde yang en yin in een huwelijk. Traditioneel. Zij weggevend, zichzelf wegcijferend, dienend. Hij nemend, controlerend, overheersend. De gewonde dans — die we overal terugzien in deze maatschappij. Als je het eenmaal ziet, erkent en herkent.

Ik ben hier om deze wonden in mijzelf te zien en te helen. De yin en de yang te erkennen, omarmen en lief te hebben. Te gaan staan voor wie ik ben en in liefde te zijn met mez...

Zo heb ik me vaak gevoeld. Anders dan anderen. Graag op mezelf, graag in de natuur en zo af en toe mensen opzoekend waar ik me op mijn gemak voel. Eigenlijk een kat. Een kat die precies aanvoelt welke sfeer en emoties er in de ruimte hangen. En waarom wordt er dan zo omheen gepraat? Confronterend en verhelderend met liefde voor de ander.

Door het werken in de zorg heb ik veel geleerd. Veel vooroordelen die ik had meegekregen verdwenen. Door om te gaan met verschillende mensen met allerhande ach...

Ik ben te licht bevonden, omdat ik lichaamswijsheid heb genoemd in mijn post. Een uitspraak die stamt uit de tijd van de heksenvervolging.

Aanstaande vrijdag komen we bijeen, als artsen tijdens een intervisiebijeenkomst. In Almen. We zullen verhalen delen aan het vuur, samen zingen, elkaar zien voor wie we zijn, met ieder zijn of haar medicijn, in kracht en in alle kwetsbaarheid. Ik stel me voor dat we honderden, wat zeg ik, duizenden jaren geleden ook zo zaten, rondom datzelfde vuur, onder dez...

Ik doe mijn mijn stethoscoop af.

Hij knelde de wat, bevestigde mijn rol als huisarts, bevestigde de verwachting dat ik ga meten, conctroleren en vervolgens kom met een diagnose en het verlossende antwoord.
Dat ik vertel wat er gaat gebeuren met een zekerheid die eigenlijk niet passend is.
Daarmee de regie ontnemend, me medeverantwoordelijk makend voor het proces bij de ander.

De stethoscoop leg ik af. Hij heeft trouwe dienst gedaan.
Ik hoorde er vele harten mee kloppen. Ik hoorde het ruisen en d...